Nie żyje Jan Olszewski. Miał 88 lat. Był premierem w latach 1991-1992, obrońcą opozycjonistów w procesach politycznych w okresie PRL, doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

– Polska straciła męża stanu. Jan Olszewski zawsze z wielką odpowiedzialnością mówił o Polsce – mówi senator Stanisław Gogacz, działający w obu partiach założonych przez byłego premiera.

Kondolencje po śmierci premiera Jana Olszewskiego złożyli między innymi prezydent Lublina Krzysztof Żuk i wojewoda lubelski Przemysław Czarnek.

– Ze smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci premiera Jana Olszewskiego. W swoim długim życiu poznał zło dwóch strasznych totalitaryzmów, nazizmu i komunizmu. Był patriotą, ważną postacią opozycji w czasach PRL, jak również jedną z czołowych postaci naszego życia politycznego pierwszych lat nowej demokratycznej i wolnej Rzeczypospolitej. Niech spoczywa w pokoju – czytamy we wpisie wojewody Przemysława Czarnka, umieszczonym na stronie Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego.

– Odszedł Jan Olszewski, człowiek wybitny, wielki mąż stanu, człowiek wielkiej odwagi, zarówno w czasach komunizmu, kiedy bronił opozycjonistów, jak i w czasach III Rzeczypospolitej Polskiej, kiedy bezkompromisowo ubiegał się o interesy polskie i interesy narodu polskiego. Niech odpoczywa w pokoju. Rodzinie, przyjaciołom i znajomym ś.p. Jana Olszewskiego składam serdeczne wyrazy współczucia – napisał na swoim facebookowym profilu prezydent Krzysztof Żuk. 

Jan Olszewski urodził się 20 sierpnia 1930 roku w Warszawie; pochodził z rodziny kolejarskiej związanej z PPS. W latach 60. bronił w procesach politycznych m.in.: Jacka Kuronia, Karola Modzelewskiego, Melchiora Wańkowicza, Janusza Szpotańskiego, Wojciecha Ziembińskiego. W 1975 roku podpisał „List 59” – protest przeciw poprawkom wprowadzającym do konstytucji PRL przewodnią rolę PZPR i sojusz z ZSRR. W 1976 roku bronił w sądach robotników Radomia i Ursusa. Współpracował z KOR i Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela.

W 1980 r. doradzał Solidarności i Lechowi Wałęsie. Jako członek Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie uczestniczył w rozmowach Okrągłego Stołu. Był pełnomocnikiem rodziny ks. Jerzego Popiełuszki podczas procesu jego zabójców z SB.

Zwieńczeniem kariery politycznej Olszewskiego była funkcja szefa rządu. W 1991 roku Wałęsa powołał go na premiera, a 23 grudnia 1991 jego rząd otrzymał wotum zaufania od Sejmu – pierwszego po wojnie wybranego w pełni wolnych wyborach.

Ujawnienie archiwaliów SB przez ówczesnego szefa MSW Antoniego Macierewicza stało się bezpośrednią przyczyną upadku rządu Olszewskiego w nocy z 4 na 5 czerwca 1992 roku, określanej później jako „noc teczek”. 4 czerwca rano do Sejmu trafiły koperty z tzw. listą Macierewicza, na której znajdowały się nazwiska polityków figurujących w archiwach MSW jako tajni współpracownicy komunistycznych służb specjalnych.

RL / MaG / ZAlew / IAR / PAP / opr. SzyMon / ToMa

Fot. wikipedia.org