Chodzenie po tzw. szczodrakach było dawnej popularnym zwyczajem praktykowanym w święto Trzech Króli.

– Dzieci chodziły po wsi i śpiewały pieśń (szczodrówkę). W nagrodę od gospodyń dostawały szczodraki, czyli małe rogaliki pieczone najczęściej z razowego chleba – mówi dr Halina Stachyra, kustosz w Muzeum Wsi Lubelskiej.

W niektórych regionach kraju szczodraki nadziewano mięsem, kapustą lub serem. Wypieki miały różne kształty. Po szczodrakach chodzili również dorośli mężczyźni, wtedy za poczęstunek wystarczał kieliszek alkoholu.

Dawniej w święto Trzech Króli w kościołach święcono przedmioty kojarzące się darami niesionymi przez Mędrców. Przynoszono między innymi biżuterię, zwłaszcza złotą. Wkładano ją potem do pierwszej kąpieli narodzonym maluchom. Świecono też kadzidło, wodę i kredę, którą później oznaczano domostwo. Nie tylko drzwi, ale i progi, ściany, płoty. Poświęconą kredą oznaczano nawet bydlęce rogi.

Święto Objawienia Pańskiego kończyło okres Godów, czyli trwającego od Wigilii świętowania.

SzyK / opr. PaW

Fot. SzyK