Tworząc Centrum Abrahama Heschela, KUL daje pozytywną odpowiedź na jego wezwanie kierowane do żydów i katolików, by zmieniali bieg historii – napisał rabin Abraham Skórka w przesłaniu z okazji powstania na KUL Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich im. Abrahama J. Heschela.

Centrum rozpocznie działalność 17 października. Ośrodek będzie jednostką naukową, edukacyjną i kulturalną, która ma służyć tworzeniu relacji młodzieży z Polski z młodzieżą Izraela – czytamy w komunikacie uczelni.

Patronem centrum jest Abraham Heschel, żydowski teolog, filozof i poeta, urodzony w Warszawie.

„Heshel jest znany nie tylko ze swoich prac na temat starotestamentowych proroków, ale także z działalności społecznej. Wspierał on Martina Luthera Kinga w walce o równouprawnienie Afroamerykanów. Wywarł też znaczny wpływ na zmianę stosunku Kościoła katolickiego do judaizmu, co wyraz znalazło w deklaracji Soboru Watykańskiego II” – poinformowali autorzy komunikatu.

Z okazji otwarcia centrum przesłanie do uczestników uroczystości skierował rabin Abraham Skórka, pochodzący z Argentyny działacz na rzecz dialogu międzyreligijnego, wykładowca na Uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie. Podkreślał w nim, że Abraham Heschel nauczał o absolutnej konieczności dialogu międzyreligijnego. Wyraził także przekonanie, że centrum będzie kontynuowało dzieło życia swojego patrona.

„Z wysokości królestwa ducha (…) zobaczy, że dzieło jego życia (…) nie zostało zapomniane i zdegradowane do roli przypisu w tekstach historycznych, ponieważ wiedział, jak obudzić sumienia i serca, podobnie jak dawni prorocy Izraela, których tak kochał i którzy nieprzerwanie są dla nas inspiracją” – napisał.

Abraham Joshua Heschel (1907-1972) był jednym z najwybitniejszych myślicieli żydowskich XX w. i znawcą teologii judaizmu. Angażował się w ruchy propagujące pokój i prawa obywatelskie. Wspierał zaprzyjaźnionego z nim Martina Luthera Kinga w walce o równouprawnienie, wywarł też poważny wpływ na dialog chrześcijańsko-żydowski.

Heschel urodził się w Warszawie. W 1934 r. obronił doktorat na temat biblijnych profetów na uniwersytecie w Berlinie. W 1937 r. Martin Buber powołał go jako swego następcę we frankfurckim Jüdische Lehrhaus. W 1938 r. naziści wydalili go wraz z innymi Żydami do Polski, gdzie kilka miesięcy nauczał w warszawskim Instytucie Studiów Judaistycznych. W 1939 r. wyjechał do Anglii, a stamtąd w 1940 r. do Stanów Zjednoczonych. Od 1945 r. do śmierci w 1972 r. był profesorem żydowskiej etyki i mistycyzmu w Jewish Theological Seminary w Nowym Jorku.

PAP / opr. GRa

Fot. A. Kośmiej