W wieku 91 lat zmarł ks. prof. Czesław Bartnik (na zdj.), profesor nauk teologicznych, wieloletni pracownik Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, twórca tzw. personalizmu uniwersalistycznego, publicysta społeczno-polityczny.

Prof. Bartnik urodził się 9 sierpnia 1929 w Źrebcach koło Szczebrzeszyna. W czasie II wojny światowej uczęszczał do tajnego Gimnazjum w Radecznicy, zorganizowanego przez Armię Krajową i Bataliony Chłopskie, a później do Gimnazjum w Szczebrzeszynie. Następnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącego im. św. Stanisława Kostki w Lublinie. W latach 1948-1953 studiował filozofię i teologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. 21 czerwca 1953 w Lublinie przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1957-2004 był wykładowcą filozofii, teologii i historii Kościoła na KUL i w seminariach duchownych. Od 1969 do 1997 kierownik Katedry Teologii Historii na KUL, przemianowanej w 1971 na Katedrę Historii Dogmatów. W latach 1973–1975 prodziekan Wydziału Teologii KUL. W 1979 otrzymał tytuł naukowy profesora.

W latach był 1959–1966 prefektem Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie, a później wicerektorem tegoż seminarium. Był także kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej Lubelskiej i Kapituły Katedralnej Zamojskiej

Od 1984 do 1989 był członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk, a od 1990 do 2002 Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. W latach 2004 do 2007 zasiadał w Komitecie Nauk Teologicznych PAN, od 1996 do 2010 był konsultorem Komisji Nauki Wiary przy Konferencji Episkopatu Polski.

Był autor ponad 3500 tekstów, m.in. dwutomowej „Dogmatyki Katolickiej”. Współtworzył Encyklopedię Katolicką KUL. Jako publicysta przez wiele lat związany był z „Naszym Dziennikiem”.

Został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem „Za zasługi dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego”. W 1996 roku otrzymał Nagrodę Lubelskiego Towarzystwa Naukowego tzw. Lubelskiego Nobla. W roku 2019 zostal uhonorowany Złotym Feniksem – nagrodą główną Stowarzyszenia Wydawców Katolickich (IV 2019) za „głębokie i oryginalne dociekanie i głoszenie prawdy Bożej w pracy naukowej i promowanie polskiej myśli patriotycznej o dużym znaczeniu dla Kościoła i Polski”.

ToMa

Fot. Leszek Stojanowski-Han / wikipedia.org